ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Στα άνω βλέφαρα αφαιρείται η περίσσεια δέρματος που δημιουργεί τα δύσμορφα «καπάκια» και συνήθως λίπος που φουσκώνει στην περιοχή του έσω κανθού. Στα κάτω βλέφαρα διορθώνουμε τις «σακούλες» που δημιουργούνται από προβολή προς τα έξω περικογχικού λίπους και αφαιρούμε, αν υπάρχει, το δέρμα που περισσεύει, για να μειωθούν οι ρυτίδες στην περιοχή. Το αποτέλεσμα είναι ένα πιο νεανικό και ξεκούραστο βλέμμα.
Επειδή το δέρμα στα βλέφαρα είναι πολύ λεπτό, οι μετεγχειρητικές ουλές στην περιοχή επουλώνονται εξαιρετικά. Μετά την αφαίρεση των ραμμάτων λοιπόν σε 4-5 ημέρες που έχουν υποχωρήσει σε μεγάλο βαθμό και τα οιδήματα συνήθως δεν φαίνεται ότι έχει προηγηθεί χειρουργική επέμβαση.
H Power Assisted Liposuction (P.A.L.) αποτελεί τη σημαντικότερη εξέλιξη της λιποαναρρόφησης. Πραγματοποιείται με τη χρήση ειδικής συσκευής που κουνάει την κάνουλα της λιποαναρρόφησης μπρός – πίσω και κυκλικά για λίγα χιλιοστά. Το αποτέλεσμα είναι ελάχιστες εσωτερικές κακώσεις και συνεπώς πιό εύκολη και γρήγορη αποθεραπεία αλλά και εξαιρετική ακρίβεια στον χειρισμό, άρα άριστο αισθητικό αποτέλεσμα.
Όλο το λίπος δεν είναι δυνατόν να αφαιρεθεί από ένα σημείο του σώματος. Αυτό που γίνεται είναι να αφαιρεθεί το λίπος που περισσεύει σε κάποιες περιοχές έτσι ώστε να αποκτήσει αρμονία και συμμετρία το σώμα που είναι και ο σκοπός της λιποαναρρόφησης. Είναι λοιπόν κατανοητό ότι μπορεί να γίνει τόσο σε αδύνατους αλλά και σε πιό παχιές γυναίκες και άντρες και αυτό που αλλάζει είναι η ποσότητα του λίπους που αφαιρείται. Το συνολικό ποσό του λίπους που μπορεί να αφαιρεθεί σε μία επέμβαση είναι περίπου 3,5-4 λίτρα. Στην περίπτωση που η περίσσεια είναι μεγαλύτερη, μπορεί να αφαιρεθεί σε δύο επεμβάσεις με μεσοδιάστημα λίγων μηνών. Πρέπει να τονιστεί ότι η λιποαναρρόφηση δεν αποτελεί μέθοδο αδυνατίσματος. Είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να διορθώσουμε το σχήμα του σώματος.
Αν η επέμβαση γίνει όπως πρέπει δεν χαλαρώνει το δέρμα. Ο έμπειρος πλαστικός χειρουργός ξέρει πόσο λίπος πρέπει να αφαιρέσει από μία περιοχή του σώματος ώστε να μην χαλαρώσει το δέρμα. Αν χρειάζεται να βγεί περισσότερο λίπος από μία περιοχή ,μπορεί αυτό να γίνει σε μία δεύτερη επέμβαση για να μην υπάρχει καμία πιθανότητα να χαλαρώσει το δέρμα. Σε περίπτωση που προϋπάρχει χαλάρωση του δέρματος, πρέπει ο γιατρός να το επισημάνει και να καθησυχάσει τον ασθενή ότι αυτή δεν θα γίνει χειρότερη.
Είναι η αφαίρεση της περίσσειας δέρματος και λίπους από την περιοχή της κοιλιάς. Συνήθως η χαλάρωση του δέρματος στην κοιλιά εμφανίζεται μετά από απώλεια βάρους σε σύντομο χρονικό διάστημα ή μετά από εγκυμοσύνη στις γυναίκες. Αφορά τις περισσότερες φορές τις περιοχές τόσο πάνω όσο και κάτω από τον ομφαλό με αποτέλεσμα την προπέτεια της κοιλιάς και την δημιουργία αντιαισθητικών πτυχώσεων σε αυτή. Με την χειρουργική αφαίρεση του δέρματος που περισσεύει από την περιοχή, τη συρραφή του μυικού τοιχώματος και την ταυτόχρονη μεταφορά του ομφαλού η κοιλιά γίνεται επίπεδη και αποκτά νεανική όψη.
Παραδοσιακά η ανόρθωση βραχιόνων γινόταν με μία τομή από την μασχάλη ως τον αγκώνα, στην εσωτερική μεριά του βραχίονα, διά της οποίας αφαιρούσαμε την περίσσεια δέρματος και λίπους από την περιοχή. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούμε μία καινούργια τεχνική που συνδυάζει την λιποαναρρόφηση με την αφαίρεση της περίσσειας δέρματος με τομή μόνο στην μασχάλη, που είναι πολύ καλά κρυμμένη. Αρχικά με παλλόμενη λιποαναρρόφηση αφαιρείται η πλειονότητα του λίπους από τις περισσότερες περιοχές των βραχιόνων μειώνοντας τον όγκο τους και βελτιώνοντας συνολικά το σχήμα τους. Ακολουθεί αφαίρεση του δέρματος που περισσεύει αλλά με τομή στην μασχάλη. Η τεχνική αυτή έχει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στην πλειοψηφία των γυναικών με χαλάρωση στα «μπράτσα».
Η συγκεκριμένη τεχνική τοποθέτησης των ενθεμάτων κάτω από την περιτονία του θωρακικού μυός , προσφέρει ένα πολύ φυσικό αποτέλεσμα(ακόμα και σε γυναίκες με πολύ μικρούς μαστούς), χωρίς τον έντονο αρχικό μετεγχειρητικό πόνο που έχει η τοποθέτηση κάτω από τον μύ και την αφύσικη κίνηση των ενθεμάτων κάθε φορά που συσπάται ο μύς. Επειδή το χειρουργείο γίνεται υπό απευθείας όραση, η παρασκευή της «τσέπης» είναι εντελώς ατραυματική χωρίς να επεμβαίνουμε στην ανατομία του μαζικού αδένα. Επιπλέον η πιθανότητα επιπλοκών συνολικά και ιδιαίτερα της εμφάνισης κάψας μετεγχειρητικά είναι εξαιρετικά χαμηλή. Η τεχνική subfascial έχει τα πλεονεκτήματα της υπομυικής ή dual plane τοποθέτησης των ενθεμάτων χωρίς να έχει τα μειονεκτήματά τους.
Τα ενθέματα σιλικόνης πλέον είναι απόλυτα ασφαλή με αντοχή όση και το ανθρώπινο σώμα. Δεν δημιουργούν οποιαδήποτε αντίδραση (αλλεργική ή άλλου είδους) στον οργανισμό, δεν σχετίζονται με κανέναν τρόπο με την εμφάνιση καρκίνου του μαστού ή αυτοάνοσων νοσημάτων. Επίσης το γάλα γυναικών που έχουν ενθέματα σιλικόνης έχει την ίδια σύσταση με των υπολοίπων και είναι απόλυτα ασφαλές για τα παιδιά.
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο πλαστικός χειρουργός για να κάνει την ανόρθωση του μαστού ανάλογα με τον βαθμό της πτώσης του. Κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι η επανατοποθέτηση του συμπλέγματος θηλής-θηλαίας άλω πιό ψηλά οπότε όλες οι τεχνικές έχουν τουλάχιστον μία ουλή γύρω από τη θηλαία άλω. Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις πιό σύγχρονες τεχνικές της κάθετης μαστοπλαστικής που έχουν επιπρόσθετα μία ουλή κάθετη από τη θηλή ως την υπομάστιο και μία ακόμη μικρή σε κάποιο τμήμα μόνο της υπομαστίου. Μόνο σε περιπτώσεις εκσεσημασμένης γ΄βαθμού πτώσης χρησιμοποιούμε τεχνική που αφήνει πιό μεγάλες ουλές.
Ο πλαστικός χειρουργός μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορες τεχνικές για τη μείωση και ανόρθωση του μαστού ανάλογα με το μέγεθος και το σχήμα του στήθους προεγχειρητικά και την δική του εμπειρία και προτίμηση. Γενικά η τάση στην πλαστική χειρουργική τα τελευταία χρόνια είναι οι τεχνικές με τις μικρότερες μετεγχειρητικές ουλές και την μεγαλύτερη διάρκεια του αποτελέσματος, αυτές της κάθετης μαστοπλαστικής όπως ονομάζονται, τις οποίες και χρησιμοποιούμε όταν μπορούμε. Σε περιπτώσεις υπερβολικά μεγάλου και πτωτικού στήθους αναγκαστικά καταφεύγουμε σε άλλες, παλαιότερες και με μεγαλύτερες τομές, τεχνικές.
Το είδος της επέμβασης που θα επιλέξει ο πλαστικός χειρουργός για να διορθώσει την ανισομαστία περιλαμβάνει πρακτικά όλη τη γκάμα των επεμβάσεων του μαστού σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς και εξαρτάται ουσιαστικά από το είδος της ανισομαστίας. Στην πιό απλή περίπτωση γίνεται αυξητική μόνο στον ένα μαστό ή και στους δύο με διαφορετικού μεγέθους ενθέματα (μικρότερο ένθεμα στον μεγαλύτερο μαστό). Σε πιό δύσκολες περιπτώσεις απαιτείται διαφορετικού είδους επέμβαση σε κάθε μαστό για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή συμμετρία.
Αρχικά με ειδικές κάνουλες παίρνουμε λιποκύτταρα από την κοιλιά συνήθως (ή από άλλο σημείο αν δεν περισσεύει συην κοιλιά). Τα λιποκύτταρα αυτά στη συνέχεια διηθούνται και μετά φυγοκεντρούνται με συγκεκριμένο τρόπο. Τέλος με ειδικές μικροκάνουλες τοποθετούνται συμμετρικά στα σημεία του προσώπου που επιθυμούμε την αύξηση του όγκου τους, είτε στο επίπεδο του υποδορίου είτε πιό βαθιά. Στην περιοχή των βλεφάρων γίνεται μικρομεταμόσχευση λιποκυττάρων με ακόμη πιό μικρά εργαλεία για να μην είναι ορατό το λίπος κάτω από το πολύ λεπτό δέρμα της περιοχής.
Επειδή στην συντριπτική πλειοψηφία των κλινικών περιπτώσεων γυναικομαστίας υπάρχει και αύξηση του λιπώδους ιστού, σχεδόν πάντα σε πρώτο στάδιο κάνουμε εκτεταμένη P.A.L. λιποαναρρόφηση στο στήθος. Αφού αδειάσει το λίπος εκτιμούμε το μέγεθος του μαζικού αδένα (που δεν αναρροφάται) και αν είναι μεγάλος αφαιρείται χειρουργικά από μία τομή στην θηλή. Τέλος στην περίπτωση που υπάρχει μεγάλη περίσσεια δέρματος αυτή αφαιρείται με τομή γύρω από τη θηλαία άλω (περιθηλαία ανόρθωση) ώστε η μετεγχειρητική ουλή να είναι κατά το δυνατόν δυσδιάκριτη. Τοποθετείται από μία παροχέτευση σε κάθε στήθος η οποία βγαίνει την επόμενη ημέρα.
Η μύτη είναι ένα όργανο με πολύ σημαντική λειτουργία. Ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών που καταφεύγουν στον πλαστικό χειρουργό για να κάνουν επέμβαση στη μύτη οδηγούνται εκεί γιατί δεν αναπνέουν καλά από τη μύτη, γιατί ροχαλίζουν ή γιατί συχνά βουλώνει η μύτη τους. Σε όλες αυτές τις περιπυώσεις παράλληλα με την αλλαγή του σχήματος της μύτης διορθώνουμε και το στραβό διάφραγμα και τις κάτω ρινικές κόγχες όταν είναι υπερτροφικές και δυσκολεύουν την αναπνοή.
Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για να ξεκινήσει κάποιος να κάνει botox. Το ιδανικό είναι να ξεκινήσει όταν αρχίσουν να είναι ορατές οι ρυτίδες στην ηρεμία (χωρίς να κάνει γκριμάτσες). Η ηλικία αυτή μπορεί να είναι τα 30, 35, 40, 50 ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες κάθε προσώπου.
Κατηγορηματικά όχι. Άν κάποιος κάνει botox συστηματικά για 5 χρόνια και μετά σταματήσει, οι ρυτίδες του μετά θα είναι λιγότερες από ότι πρίν από 5 χρόνια και ουσιαστικά ο άνθρωπος αυτός θα είναι πάντα «5 χρόνια πίσω σε ρυτίδες».
Όχι, αυτό είναι ένας μύθος που πιστεύουν πολλοί γιατί νομίζουν ότι αν το σταματήσουν το πρόσωπό τους θα «κρεμάσει». Μπορεί κάποιος να κάνει botox όσες φορές θέλει και με ότι συχνότητα θέλει. Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος κάνει μόνο μία φορά θα έχει βελτίωση μόνο για τους μήνες που διαρκεί η δράση του φαρμάκου. Άν δούμε τα μακροπρόθεσμα οφέλη, είναι καλύτερο να κάνει τη θεραπεία για μεγάλο χρονικό διαστημα γιατί έχει διπλό όφελος. Πρώτον αυξάνονται τα μεσοδιαστήματα ανάμεσα στις θεραπείες και αντί για 3 φορές το χρόνο μπορεί να την κάνει μόνο 2 και δεύτερον ακόμα και αφού το σταματήσει έχει μία διαφορά στις ρυτίδες που είναι εμφανής.
Με το υαλουρονικό μπορούμε να απαλύνουμε ή εξαφανίσουμε μικρές ή μεγαλύτερες ρυτίδες στο πρόσωπο. Οι ρινοχειλικές αύλακες, οι ρυτίδες του καπνιστή στο άνω χείλος, ρυτίδες στις παρειές, οι ρυτίδες της πικρίας στο κάτα χείλος, ρυτίδες στο μεσόφρυο, στο μέτωπο και το πόδι της χήνας και ρυτίδες στον λαιμό είναι οι συχνότερες περιοχές που γίνονται ενέσεις υαλουρονικού. Θεωρητικά μπορούμε να τοποθετήσουμε υαλουρονικό σε οποιαδήποτε ρυτίδα στο πρόσωπο ή αλλού και να την «γεμίσουμε». Μία ακόμη πολύ συχνή εφαρμογή είναι στα χείλη για να διορθώσουμε το περίγραμμα, να φτιάξουμε το σχήμα ή να δώσουμε όγκο.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ